ABD Ordusu, Georgia'daki Fort Benning üssünde dört farklı 12 kalibre av tüfeği fişeğini manevra yapan dronlara karşı test etti. 21-22 Eylül 2026'da yapılan canlı atış değerlendirmesini ordu 20 Kasım'da duyurdu. Amaç, elektronik harp ve katmanlı hava savunmasını aşan hızlı FPV (birinci şahıs görüşlü) dronlara karşı piyade timlerinin standart bir av tüfeğine son çare olarak güvenip güvenemeyeceğini görmek.
Testi Maneuver Battle Lab yürüttü; Maneuver Future Capability Directorate'in Lethality Team'i ve ordunun küçük kalibre mühimmat program ofisi de çalışmaya katıldı. Asıl atıcı ve değerlendirmeci rolünü 1. Tabur, 29. Piyade Alayı Charlie Bölüğü'nün nişancılık eğitmenleri üstlendi. Biri devlet tarafından verilen hedef fişeği, üçü ticari olarak temin edilen dört fişek, farklı rotalarda uçan 3D yazıcı üretimi dronlara karşı denendi. Analistler hedefi vurma süresini, atılan mermi sayısını ve her isabetli atışın mesafesini kaydetti.
Ordunun duyurusunda fişek türlerine göre isabet oranı ya da etkili mesafe yer almıyor. Ağustos ayında ayrı bir testte askerler M4 karabinalarla standart M855A1 Enhanced Performance Ball mühimmatını, deneysel bir 5,56 mm anti-dron fişeğiyle karşılaştırdı. Ordu bu testin karşılaştırmalı sonuçlarını da paylaşmadı.
Av tüfeği mi, mevcut karabina mı?
İki test, bir piyade timi için farklı donanım tercihlerine karşılık geliyor. Av fişeği tek atışta birden fazla saçma dağıtıyor, ancak isabet tek başına dronun tim korunacak kadar erken durdurulduğunu göstermiyor. Av tüfeği, onu zaten taşımayan birlikler için fazladan bir silah ve ayrı bir mühimmat stoku demek. Deneysel 5,56 mm fişek ise askerlerin hâlihazırda kullandığı M4'ten atıldığı için uyumluluk avantajı taşıyor; yine de standart mühimmata göre hareketli dronda anlamlı bir iyileşme sağlayıp sağlamadığı belli değil. Yayımlanan bilgiler iki yaklaşımı sıralamaya yetmiyor.
Savunmanın diğer katmanları farklı çalışıyor. Ordunun Mobile Low, Slow, Small Unmanned Aircraft Integrated Defeat System'i, radar ve Coyote Block 2 önleyicisini ayrı bir elektronik harp aracıyla birleştiriyor. Bu sistem tespit ve takip imkânı sağlıyor, ama özel araç, sensör ve fırlatma ekipmanı gerektiriyor. Elektronik harp ise hassas dronları mermi atmadan etkisiz hale getirme seçeneği sunuyor. Fort Benning'deki test ise dron zaten yakına geldiğinde askerin ne yapabileceği sorusuna odaklandı.
Army Recognition'ın değerlendirmesine göre av tüfeğinin en güçlü yanı, üzerine gelen tek yönlü bir FPV saldırısında bireysel askere son çare sunması. Fırlatıcıya ya da atış kontrol ağına bağlı değil, ama asker dronu fark edip çok kısıtlı sürede karşılık vermek zorunda. Atış dronu hasarlasa bile devre dışı kalan dron ve yükü askerin mevzisine ulaşabilir; yani testte kaydedilen isabet, yaralanmanın önlendiği anlamına gelmiyor. Testte atıcıların nişancılık eğitmenleri olması da sonuçların ne kadar genellenebileceğini sınırlıyor.
Maneuver Battle Lab bulgularını 2026 sonuna kadar ordunun yetenek ve mühimmat yetkililerine sunmayı planlıyor. 20 Kasım 2026 itibarıyla ordu, testler sonucunda yeni bir mühimmat türü seçmedi ve sahaya sürmedi.